Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Η τεραστία κοινωνική σημασία των (μνημονιακών και αντιμνημονιακών) βλακών εν τω συγχρόνω βίω




   Επιχειρούν, ακόμα και μπακάλικα να μας πείσουν ότι το «μνημόνιο» μπορεί να έχει ταυτόχρονα δύο πρόσωπα ! Το καλό και το κακό.
Οι φιλομνημονιακοι κάνουν λόγο ιδιαίτερα ότι αποσκοπεί στην ανάκαμψη της οικονομίας ενώ αντίθετα οι αντιμνημονιακοί κάνουν λόγο για απομείωση της εθνικής κυριαρχίας, ότι θα μας τα φάνε οι τοκογλύφοι κλπ κλπ.

Όλη Η Ελλάδα ψήφισε δυο φορές φέτος με κριτήριο σαν να κάνανε δημοψήφισμα οι εικονομάχοι και οι εικονολάτρες στο Βυζάντιο.
Ιστορικά πλέον γνωρίζουμε τη παρακμή του Βυζαντίου. Δεν παραδεχόμαστε όμως φυσικά ότι τα ίδια σημάδια σήψης παρατηρούνται επακριβώς στη σύγχρονη νοοτροπία. Ο «αντιμνημονιακός» αγώνας ή ο «μνημονιακός» θρέφουν την καινούργια μάζα των ψηφοφόρων. Όλοι τους ήδη έχουν κηρύξει τον «ανένδοτο» τους κι όποιον πάρει ο Χάρος...

Ο Χάρος όμως μπορεί να είναι επιλεκτικός αλλά όταν βρίσκει τέτοιες ευκαιρίες με τούτα τα φαινόμενα σήψης γίνεται και ποσοτικός και παίρνει μαζί του ακόμα και ολόκληρες χώρες. Αν συνεχίσουμε έτσι ως χώρα και ως έθνος δεν γλιτώνουμε το ραντεβού μαζί του, ασχέτως της καλής ατομικής υγείας, ή μη, του καθενός ξεχωριστά.

  Η αλήθεια είναι ότι το «μνημόνιο» τίποτα από τα θετικά αλλά και από τα αρνητικά που κάθε μέρα μας τορπιλίζουν τα ΜΜΕ από μόνο του δεν κάνει ! Όπως μιλάμε για Φούσκες στην οικονομία, σας παρουσιάζουμε εδώ μια πολιτική Φούσκα όπου προσπαθούν να χτιστούνε ή να διατηρηθούνε, νέα ή παλιά, αντίστοιχα, πολιτικά μαγαζιά και μαγαζάκια. Το αν θα πάει μπροστά η Ελλάδα ή θα καταποντισθεί καμιά σχέση δεν έχουν οι δήθεν μνημονιακές ή αντιμνημονιακές πρακτικές, διαπραγματεύσεις ή επαναδιαπραγματεύσεις!
Αυτό οι καλοί μας πολιτικοί, μας το απέκρυψαν γιατί δεν είναι «πιασσάρικο» ψήφων…

Τα πραγματικά δεδομένα είναι τα εξής για να μην κοροϊδευόμαστε επιτέλους :

1) Η Ελλάδα ήταν και προ μνημονίου σε οξύτατη κρίση και κοινωνική και οικονομική.
2) Η κρίση αυτή επιδεινώθηκε και κατά τη «μνημονιακή» περίοδο επειδή κυρίως δεν έγιναν οι όποιες δέουσες αλλαγές.
3) Οι αλλαγές που έγιναν ή οι αλλαγές που ΔΕΝ έγιναν δεν προήλθαν από ΚΑΜΙΑ εντολή ξένου παράγοντα αλλά από την πολιτική των ιθαγενών πολιτικών μας (άλλο πράγμα τώρα αν κάποιοι πολιτικοί μας έχουν προϊστάμενους από… αλλού ή χρωστάν στη Μιχαλού… με τα οράματα τους).
4) Υπόλογοι δεν είναι μόνο αυτοί που κυβερνήσανε αλλά και όσοι επιχείρησαν να κάνουν ψηφοθηρική αλλά προβοκατόρικη αντιπολίτευση εναντίον του τόπου.

Για τις παραπάνω 4 προτάσεις βρέθηκε ως άλλοθι των εγκλημάτων το μνημόνιο, η Μανταμ Μερκελ ο Μεσιέ Σοιμπλε ο κακός ελεγκτής Τομπσεν κλπ κλπ Για τις παραπάνω 4 προτάσεις έως τώρα δεν έφταιξε ούτε φταίει κανένα μνημόνιο κι αυτό γιατί :

Α) Οι «ξένοι» μας πιέζουν για διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία. Επισήμως, αλλά και βασικά και αρχικά ζητάνε να δούνε ένα κράτος να μπορεί να σταθεί στα πόδια του ! Κάπως έτσι χονδροειδώς, ονομάζεται αυτό στην οικονομία, ως «πρωτογενές πλεόνασμα». Εάν μας κόψουν τα δανεικά και δίχως να επιστρέψουμε πίσω τα παλαιά δανεικά και τους τόκους έτσι όπως είμαστε τώρα ή και πριν μνημονίου ΔΕΝ επιβιώνουμε. 
Αυτό είναι γεγονός όπου κανείς συνδικαλισταράς ή εργατοπατέρας αριστερός κατά κανόνα (αλλά και με εξαιρέσεις) ΔΕΝ θέλει να το παραδεχθεί.
Άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε και … θάνατος μόνο είναι τα συνθήματα τους : «Ιδεολογικοί λόγοι λεριοί κι ασήμαντοι με μεγάλα και σημαίνοντα (ψευδ)οράματα»…

Β) Οι καλοί μας πολιτικοί δεν τολμούν ή τόλμησαν να τα βάλουν με την κραταιά πολιτική διαφθορά του τόπου αυτού. Αφενός κάποιος είναι παράνομος κλέπτης εάν η κλοπή που κάνει υπάγεται και σε ποινικό ενδιαφέρον , αφετέρου έχουμε δημιουργήσει κι ένα μεγάλο κατεστημένο πολιτικά «νόμιμων» κλεπτών.
Είτε με τη στρέβλωση πάσας ομαλής έννοιας συνδικαλιστικού αγώνα ή ακόμα με μεταμεσονύκτιες κατά κανόνα νομοθετήσεις της νοοτροπίας «Τσοβόλα δώστα όλα» .
Για όσους μιλάνε λοιπόν για απομείωση της Εθνικής μας κυριαρχίας ας κοιτάξουν πρώτα να δουν ποιος προδίδει η κλέβει κατ επάγγελμα έξη και συνήθεια το ταλαίπωρο τούτο κράτος και μετά να καταραστούμε και τους «ξένους».

Γ) Οι καλοί μας πολιτικοί τα ρίχνουνε όλα στα «μνημόνια» επειδή αντί να κάνουνε περικοπές στους εμφανώς κλέπτες της πατρίδας μας προτιμάν να σφάξουν οικονομικά τους χαμηλοσυνταξιούχους τους χαμηλόμισθους και κάνουνε και περικοπή φαρμάκων στους καρκινοπαθείς επειδή δεν έχουν μέλλον ως ψηφοφόροι, πιθανόν.
Αντίθετα, έστω κι αν έχει «νομοθετηθεί» να έχει μηνιαίες απολαβές ένας δημόσιος υπάλληλος 3.000 ή 4.000 ευρώ ενώ παράγει το ίδιο έργο περίπου με έναν άλλον του δημοσίου (υπάλληλο) των 900 ευρω ή ακόμα χειρότερα του Ιδιωτικού των 700, κλεβει τη πατρίδα μας, όσο κι αν χτυπιέται, ουρλιάζει, τραμπουκίζει ή σφυρίζει αδιάφορα.
Κι αυτό επειδή όλοι οι προνομιούχοι συνδικαλιστοπατεράδες ουρλιάζουνε ότι τους κανιβαλίζουν , χτυπιούνται ότι δεν θ αλλάξουν τρόπο ζωής, τραμπουκίζουν ότι θα μας αλλάξουν τα φώτα, και σφυρίζουν αδιάφορα λέγοντας ψέματα κατά πάγιο κανόνα για το ποσά τελικά βουτάνε από το κράτος, μη εμφανίζοντας συνήθως κάτι παρανοϊκά επιδόματα χψζ.
Φυσικά πάντα υποστηρίζουν ότι είναι και οι…καλύτεροι και ότι δουλεύουν πολύ περισσότερο απ τους άλλους. Αυτό δεν είναι μόνο καραμέλα αλλά αν το κάνουνε τατουάζ στο μέτωπο τους θα είναι λιγότερο διακριτό …
Εάν δεν λυθεί τούτο το πρόβλημα ο,τι άλλο και να γίνει αργά ή γρήγορα θα… καταρρεύσουμε και τότε θα δούμε και τον… πάτο.

Δ) Αυτά τα βλέπουνε οι καλοί μέτριοι ή και κακοί δανειστές μας και μας λοιδορούν. Τα βλέπει ήδη όμως και όλη η Ευρώπη και γελά. Από μία καλή εικόνα που είχαμε εν γένει ως λαός πριν λίγο καιρό, το μόνο που έχουμε ως καλή εικόνα πλέον, είναι η ένδοξη Ιστορία μας. Όσο και να μπερδέψουμε τα νούμερα και όσα μνημόνια και να καταγγείλουμε εάν εμείς οι ίδιοι κοροϊδευόμαστε με τούτο το υδροκέφαλο και μισοδιαλυμένο κράτος αργά η γρήγορα θα γίνουμε περίγελος και της Νότιας αλλά και της Βόρειας Ευρώπης και όχι μόνο…

Και ακριβώς εδώ είναι που παραχωρούμε πλέον την όποια Εθνική κυριαρχία μας.

Από τα υποβρύχια που γέρνουν ως τον τελευταίο κακότροπο δημόσιο υπάλληλο (και άδικα ίσως και υπεραμειβόμενο), όλα αυτά πάνε προσθετικά. Ολ’ αυτά προσθετικά αποδυναμώνουν την Ελλάδα και φυσικά την Εθνική μας κυριαρχία. Μετά μπορεί να έχουμε ακόμα και πλήρη άλωση, η οποία ήδη έχει αρχίσει, με την του τύπου «ξέφραγο αμπέλι» λαθρομετανάστευση.

Εδώ είναι ακριβώς που χρειάζονται οι καίριες λύσεις και οι μεγάλοι αγώνες.
Εδώ ακριβώς, χρειάζεται κράτος που θα προστατεύει του τίμιους πολίτες του αλλά και θα επιβάλλει την Εθνική του κυριαρχία.

Γιατί μπορεί να μην είναι ηθικά έντιμο 200.000 ή 300.000 παράσιτα, όπου και να βρίσκονται και ότι και να κάνουν, να βουλιάξουν ένα έθνος, αλλά έως τώρα φαίνεται ότι το καταφέρνουν περίφημα.

Τούτοι βασικά μας έχουν αρρωστήσει ως λαό και κρύβονται τώρα πίσω από τα ψέματα ή τις υποκρισίες ή τα μεγάλα ανούσια οράματα ή τις «μνημονιακές» ή «αντιμνημονιακές» ανοησίες.

Η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια έχει αποκτήσει μια τεράστια «πέμπτη φάλαγγα» που αυτή θα είναι η αιτία της καταστροφής της, μας έρθουν δεν μας έρθουν από το εξωτερικό είτε καλά είτε κακά μνημόνια. Η χώρα μπορεί να διαλυθεί με 1000 διαφορετικούς (προφανώς ακόμα και «μνημονιακούς») τρόπους.
Έχει δει όμως ως τώρα κανείς, καμιά κίνηση με συνέπεια και ουσία για να σωθεί, ή… θνησιγενή μπαλώματα που επιτείνουν και μεγεθύνουν το μαρτύριο;

Γιατί τελικά ήταν, είναι και θα είναι υποκρισία να έχει πιάσει φωτιά το ίδιο σου το σπίτι και να κάθεσαι την ίδια ώρα και να καταγγέλλεις τα ελλιπή μέτρα πυροπροστασίας στη ζούγκλα του Αμαζονίου…
Τα υπόλοιπα είναι για το Θεάρεστο λειτούργημα ευρέσεως πνευματικής τροφής των εικονομάχων και των εικονολατρών, ειδάλλως, για τη τεραστία κοινωνική σημασία των (μνημονομάχων και μνημονολατρών) βλακών στο σύγχρονο πολιτικό βίο μας.

Άλλωστε όπως είπε κάποτε και κάποιος σοφός : "Δύο κεφαλαί δια να συνεννοηθούν πρέπει να είναι ή εξ ίσου κεναί, ή εξ ίσου πλήρεις"… Το πρόβλημα εδώ είναι πως Μνημονιακοί και Αντιμνημονιακοι είναι εξ ίσου πλήρεις αλλά συνάμα και κενοί…

Team Apopsis

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.